| |
 |
Brieven uit Duitsland.
Just your daily ponderings, shenanigans and shit.
|
24 Januari 2010 | 20:10:37
|
  oen mijn tante tegen mijn moeder zei dat ze van de brieven van wijlen haar man wel een brievenboek zou willen laten maken, zei ik spontaan dat ik dat wel wilde doen. Inmiddels ben ik aan de klus begonnen en het is heel bijzonder om een kijk te nemen in het leven van een jonge, intelligente man die zich genoodzaakt ziet te werken in het Duitsland van 1943 en 1944. Hij woont er in een lager met anderen en verlangt naar huis en naar Kathy, die later -destijds nog helemaal niet zeker- zijn vrouw zal worden.
In de brieven vertelt hij over de dagelijkse gang van zaken en heel voorzichtig peilt hij de gevoelens van mijn tante. Alles is nog heel pril, maar het is duidelijk dat hij smoor is op haar. De oorlog gooit behoorlijk roet in het eten van de jongelingen en ik ben nog maar bij brief elf. Er wachten mij er zeker nog zo'n zestig.
Ik voel me wel bevoorrecht, dat Kathy dit mij toevertrouwt en ik wil er iets moois van maken. Het is apart om een kant van mijn oom te zien die ik amper kende, maar uit alles spreekt zijn welsprekendheid, zijn humor en vooral de ontluikende liefde tussen beiden.
Wanneer je de lappen tekst uitwerkt besef je hoe jammer het is dat men eigenlijk niet meer schrijft. Niets is mooier dan woorden in inkt op papier, ook al was de noodzaak tot schrijven voor hem destijds minder leuk.
Het uitwerken geeft mij een beetje het besef van de situatie waarin mijn ouders hebben verkeerd in die tijd en ik zie het als het verkrijgen van meer inzicht in de geschiedenis. |
|
|
|
|
Kerst.
Just your daily ponderings, shenanigans and shit.
|
29 December 2009 | 23:22:59
|
 llemaal fijne kerstdagen gehad jongens? Allemaal lief geweest voor elkaar? Lekker gegeten? Liefde getoond en aandacht geschonken aan je naasten?
Het zou toch elke dag kerst moeten zijn in dat opzicht en ik besef mijzelf dat ik veel te weinig tijd heb (maak) om iets voor een ander te doen.
Het is meer het gebrek aan tijd dan onwil.
Drukte en gebrek aan tijd "dwingen" je bijna om alleen maar te willen relaxen, in bed te blijven of aandacht aan jezelf te besteden, maar kerst heeft toch ook iets dat om meer vraagt, zo luidt althans het "voorschrift".
Aan alles hebben wij kunnen voldoen.
Eerst naar Schoonmoeder Shenanigans. Achtennegentig jaar, bij de tijd, maar aan huis gebonden en niet superfit. Een dag of twee voor kerst nog de ambulancezusters aan de deur voor een checkje na wat paniek in de borststreek, maar het bleek allemaal goed te zijn.
Een hart als een os. Gelukkig veel bezoek en dat geeft haar veel afleiding en houdt haar bezig.
Daarna naar Moeder Shenanigans die, zich al verheugend op het bezoek, de wijn en de gebaksschoteltjes al had klaargezet. Nog steeds onderhoudend, geinteresseerd en niet veeleisend (zich eerder teveel voelend) maakte het samenzijn tot een gezellig iets, zo met zijn drietjes.
Biertjes in huis voor Meneer Shenanigans, knabbeltjes en na twee uur kreeg ik bijna een brok in mijn keel toen wij weggingen om met vrienden te gaan kaarten. Ik zag haar n.l. héél even, in een fractie van een seconde, op een bepaalde manier zitten en ik voelde wat zij voelde.
En dat deed pijn.
 et resterende gedeelte van het weekend hebben wij samen doorgebracht in relaxte sfeer. Pyjamadagen, eigenlijk. En nu op naar het einde van het jaar."Een gewone dag hoor" zegt mijn moeder die zich sterk houdt.
Blij dat kerst er weer op zit.
Met misschien wéér een heel jaar voor de boeg.
Met nóg een kerst.
|
|
|
|
(T)huis! (II)
Just your daily ponderings, shenanigans and shit.
|
22 December 2009 | 22:45:11
|
  ijf dagen "naar huis".
Een week geleden inde ik het verjaardagskadootje van Meneer Shenanigans en vertrok. Eerst twee dagen naar vrienden in County Louth, net onder Noord Ierland, om daar de vijfde verjaardag van hun zoontje mee te vieren.
Het was echt thuiskomen bij hen in 'the middle of nowhere': heuvels, groen en stilte. Heerlijk. Verwend worden door Mac (mijn bijnaam voor haar) met lekker eten en echt Iers ontbijten zodat je de hele dag voort kunt (met lekker niksen.)
Gezellig in het grote huis, shoppen bij Tesco's en kleine winkeltjes in het dorp vlakbij (een kwartier rijden).
rijdag om 12 uur op de trein naar Dublin waar ik in een hotel gelegen aan O'Connell Street zou inchecken. Het weer koud, maar zonnig en windstil. De koffer gedumpt en Shenanigans de stad in, heerlijk alle winkels bekijken, sommige van binnen. Een enkele sneeuwvlok, maar niet zoals -bleek later- in Nederland.
's Avonds afgesproken met een oud collegaatje en daarmee lang zitten kletsen. Daarna een hapje gegeten met haar en haar vriend en daarna mijn bed opgezocht.
De volgende ochtend gaan lopen door de stad en wat voelde ik mij thuis. Heerlijk om daar zo te lopen, af en toe ergens naar binnen te gaan en de buurt weer te verkennen. En ja: mijn favoriete restaurant zat er nog dus daar zou ik Marianne en haar vriend 's avonds mee naartoe nemen!
De mensen vriendelijk, het weer vriendelijk, wat genoot ik.
 arianne had oorspronkelijk een verrassing voor mij, maar die kon door sneeuw in de heuvels van Dublin niet doorgaan (jammer: ik had er in het vliegtuig uitgebreid over gelezen, toevallig!) en dus nam zij mij mee naar de Guinness brouwerij. Ik was daar al eerder geweest, maar dat was al jaren geleden en inmiddels kun je daar, helemaal bovenin, genieten van een uitzicht over heel Dublin. Inmiddels heb ik ook een certificaat als professioneel Guinness pint puller en die pint smaakte mij best. Het was erg gezellig en het was weer volop praten en genieten. 
's Avonds naar het restaurant in Crow Street waar het nog steeds voortreffelijk eten is, compleet met chagarijnig ogende ober met het -al dan niet echte- Franse accent.
Tante Zoe's is een van de beste restaurants waar ik ooit geweest ben en wanneer het na een paar jaar nog steeds zo goed is dan maakt dat de avond des te specialer.
De volgende dag was ik al vroeg op en na het Iers ontbijt klaar om uit te checken. Eerst nog maar een kopje thee bij Madigans op O'Connell Street (het was té guur om verder te lopen) en daarna op de bus naar het vliegveld. Ik was op tijd daar en de dame achter de incheckbalie boekte mij naar een vroegere vlucht i.v.m. de sneeuw op Schiphol.
Lichtelijk in paniek probeerde ik Mac te bellen die inmiddels in de auto zat onderweg naar het vliegveld om mij uit te zwaaien. Ik kon haar echter niet bereiken en belde Meneer Shenanigans of hij haar kon bellen om te zeggen dat ik niet meer terug mocht en al bij de gate stond.
Zij was halverwege met Kevin en de kinderen en kon omkeren.
Al met al was ik op een vroegere vlucht ingecheckt terwijl de originele vlucht om 17:15 zou gaan, maar die werd uiteindelijk geannuleerd, terwijl mijn 'vroegere' vlucht uiteindelijk twee uur later dan de originele vertrok (volgt u het nog?)
aakt niet uit: ik kon nog weg. Vluchten om mij heen werden geannuleerd, mensen moesten de volgende dag terugkomen en ik kneep hem als een ouwe dief, maar ik landde rond negenen in een witbesneeuwd Nederland. En ik kwam thuis in een 'nieuw' huis.
Genieten was het.
In elk opzicht.
|
|
|
|
(T)huis!
Just your daily ponderings, shenanigans and shit.
|
21 December 2009 | 10:44:40
|
|
(voorbeeld)
 om ik gisteren na lang, lang wachten op het vliegveld in Dublin, weer thuis, blijkt Meneer Shenanigans een verrassing van enorme grootte te hebben: de nieuwe eetkamerstoelen die wij samen zouden kopen staan er al, prachtig whitewash laminaat op de vloer en een nieuwe televisiekast!De buren hebben mij horen thuiskomen: ik ooohh! en aahh!-de dat het een lieve lust was.
In vier dagen heeft hij, samen met zijn broer, het huis omgetoverd tot een ongelofelijk iets.
 at een man heb ik toch. De liefste. |
|
|
|
Mijn eerste keer (deel II).
Just your daily ponderings, shenanigans and shit.
|
02 December 2009 | 20:51:35
|
|
"Nu kan ik mij echt niet herinneren daar gereden te hebben die ochtend (ik ga nooit via die weg naar mijn werk), maar goed, het zal wel." ?
Jawel, beste lezers. Zojuist werd bij thuiskomst bevestigd middels een schrijven van Justitie, dat op genoemde datum door de politie een foutieve pleeglocatie is ingevuld.
"De politie heeft besloten bovengenoemde zaak definitief in te trekken. U kunt de zaak hiermee als afgedaan beschouwen. Mocht het bedrag inmiddels zijn voldaan, dan wordt het bedrag teruggestort. Ik bied u mijn excuses aan voor het veroorzaakte ongemak."
Ik was dus niet gek of dementerend: ik had daar niet gereden.
Yay!
|
|
|
|
Censuur op de boerderij!
Just your daily ponderings, shenanigans and shit.
|
01 December 2009 | 22:46:59
|
 aintenant mon clomp casse! zou mijn moeder gekscherend zeggen. En ook ik viel een paar dagen geleden al bijna rollebollend van het lachen van mijn stoel.
FarmVille, het boerderijgebeuren op netwerksite Facebook.com heeft een verslavende werking. Nu is het bij mij niet zo erg als met Ellie en Gijs in het artikel in de Volkskrant, maar ik mag het graag spelen. En een paar vrienden/bekenden met mij.
Okay okay, ik hou wel rekening met hetgeen ik zaai, zodat ik niet thuiskom en de boel verdord aantref, maar gekker dan dat is het niet.
Het is een vriendelijk spel en ik vind het gewoon geinig om van level naar level te gaan en ondertussen wat te oogsten en groter te groeien.
 én van de mogelijkheden die je hebt is om borden te plaatsen op je land waar je een tekst voor de bezoeker kunt plaatsen, of een opmerking voor een buurman/vrouw.Nu plaatste ik op een gegeven moment een bord met daarop de opmerking, dat ik alleen nog een dairy farm wilde hebben en dat ik daarna zo happy zou zijn als 'a pig in shit'.
Binnen no time was het woord shit gewijzigd in **** en dat verbaasde mij nogal. Ik had het erover met een vriendin/buurvrouw en zij kon haar ogen niet geloven.
Op haar beurt plaatste zij een antwoord in mijn 'tuin' waarin het woord shite voorkwam en dat werd keurig veranderd in ****e. Tevens vroeg zij zich af of onze vrienden aan de overkant van de grote plas ooit Eddy Murphy hadden gezien.
"Only in dimly lit backrooms, all hunched together, volume at 2 and the curtains drawn" antwoordde ik haar op een ander bord, "just like porn".
Binnen vijf minuten was het woord 'porn' gewijzigd in vier sterretjes!
Nu wordt het een écht spelletje!
Eerder had ik mijn buurvrouw al gecomplimenteerd met haar grote aantal dairy farms (per dairy farm -of koeien melkschuur- kunnen twintig koeien geplaatst worden) en een bord geplaatst met Welcome to Teatsville (uierdorp).
Dat bord staat er nog onaangeroerd, maar hoe zal het gaan met het woord feck dat in Ierland gewoon gebruikt wordt door zelfs de meest devote mensen? (De 'nette' versie van fuck zeg maar.)
Wij gaan het uitproberen!
En pas bij het laatste level zal ik een steviger duit in het zakje doen.
Want dat wil ik natuurlijk halen.
Fecking hypocrites.
P.S. Broeder B., wil jij niet mijn buurman worden? Kom ik eerder aan een dairy farm. |
|
|
|
Lieve Veertje.
Just your daily ponderings, shenanigans and shit.
|
30 November 2009 | 16:39:39
|
  o wijffie, dat is lang geleden. Vandaag heb ik een snipperdag en na de gebruikelijke boodschappen vóór en met mijn moeder zit ik nu voldaan op mijn achterste, want ook mijn remlicht is nu gemaakt en nu hoef ik niet bang te zijn voor nóg een bekeuring.
(Ik ben tenslotte Sinterklaas niet.)
Alles wel hier, ook al zijn de werktijden op het tuincentrum nog steeds niet aangepast. Ze zijn wel ietsje verbeterd in sommige opzichten, maar niet door het handelen van het management. Dit is eerder 'te danken' aan de recessie.
Eén leidinggevende wil wel, maar loopt tegen muren op, een andere leidinggevende speelt het balletje constant terug, weer anderen werken gewoon niet mee en op een gegeven moment hoorden wij gewoon helemaal niets meer. Kregen zelfs geen reactie op een uitnodiging voor een gesprekje over de stand van zaken. Doodzwijgen is klaarblijkelijk het credo.
Gelukkig zijn de evualaties in aantocht en daar zal ik dan maar weer melding maken van mijn ongenoegen en dit maal op iets duidelijker toon.
Het is een 'cultuur ding' volgens mij. Een heel andere wereld. Ik weet niet of jij dat bij jou op jouw tuincentrum ook zo ervaart? De waardering is minimaal (ik heb het niet over geld) en ik mis iets van 'warmte' en het gevoel iets nuttigs te doen.
In ieder geval ben ik wel aan het rondkijken, maar de spoeling is dun.
 e snipperdagen moeten op en daarom heb ik een tripje geboekt! Van Meneer Shenanigans (MS) kreeg ik in september een virtueel ticket naar Ierland (een retourtje, gelukkig) en over twee weken vlieg ik!Even 'terug naar huis'. Eerst had ik er niet zo heel veel zin in (thuisblijven leek mij ook zalig), maar inmiddels trappel ik van ongeduld. Eerst bezoek ik de vriendjes net boven Dublin en daarna ga ik met de trein terug naar de stad waar ik jouw opvolgster van destijds hoop te ontmoeten. Ook het hotel kreeg ik van MS en ik zit smack bang midden in het centrum, machtig! In totaal vijf dagen.
En dan is het al weer kerst... Tims tweede. (En ik zie dus nu dat ik in september zijn verjaardag vergeten ben.... vergeef me....) Hoe is het met het mannetje?
Kun je een foto sturen...?
Hopelijk gaat alles goed bij jou, Veertje en volgend jaar moeten we maar weer eens een datumpje prikken. Lijkt mij leuk!
Liefs,
Shenanigans
xxxx
|
|
|
|
Derek.
Just your daily ponderings, shenanigans and shit.
|
06 November 2009 | 22:35:10
|
  adat ik vorige week donderdag de aflevering had gezien besloot ik het toch maar weer eens te proberen.Een kaartje scoren voor mijzelf, voor een optreden in Amsterdam.
Eenmaal voor het scherm gezeten bedacht ik me, dat ik veel liever met z'n tweeën zou gaan, maar wie zou ik meenemen?
Meneer Shenanigans hoef ik het niet eens te vragen, ook al vindt hij niet alles 'flauwekul'.
Mijn moeder zou ik graag meenemen, al was het alleen maar in de hoop dat zij een boodschap van mijn vader zou krijgen. Maar dat zou voor haar een enorme opgave worden en als mijn vader (of iemand anders) iets wil zeggen kan dat ook tegen mij gezegd worden.
Vriendin Louise? Zij heeft heel wat mensen die haar een boodschap zouden kunnen geven, maar ook dat zou via mij kunnen en bovendien is haar Engels net even iets minder.
Vriendin Sil... dat stond eigenlijk buiten kijf. Ook daar veel verlies en vragen, maar zou zij het -na de recente zware operaties - op kunnen brengen?
hat the hell: bestel twee kaartjes en je ziet wel.
Sil bleef in mijn hoofd zitten en toen ik vrijwel direct de bevestiging kreeg dat de plaatsen gereserveerd waren was ik oprecht blij en zeker van mijn zaak. En afgelopen week lagen ze in de bus.
Sil was door een nichtje benaderd om met haar mee te gaan en had al 'ja' gezegd; kaartjes waren echter nog niet besteld. Ik was haar nichtje dus onbewust voor en ja hoor: wij gaan in december samen naar Derek.
Voor mij is het geen zaak van 'ik wil wel eens zien of het waar is'; ik ben ervan overtuigd. Dit geldt tevens voor Sil die zelf 'met een helmpje op' geboren is.
Nee, ik ga voor mijn moeder in de hoop iets van mijn vader of een ander familielid te horen en hoop op een leuke dag en heel hard op een boodschap voor een van ons, en misschien wel voor allebei.
Mijn moeder is erg blij voor ons en hoopt hard mee.
|
|
|
|
Mijn eerste keer...
Just your daily ponderings, shenanigans and shit.
|
06 November 2009 | 22:01:09
|
 et dank aan het Centraal Justitieël Incassobureau. (Nee, met dank aan mijzelf, uiteraard).
Volgens hen reed ik op dinsdagochtend 20 oktober j.l. om 09:06 twintig kilometer te hard op een weg waar je maar vijftig mag.
Nu kan ik mij echt niet herinneren daar gereden te hebben die ochtend (ik ga nooit via die weg naar mijn werk), maar goed, het zal wel.
€ 90.00. Na correctie. (Zeventien kilometer te hard.)
(Shit!) |
|
|
|
Service.
Just your daily ponderings, shenanigans and shit.
|
04 November 2009 | 18:09:07
|
 ijk, zoiets kan een dag goedmaken.
Gisteren kreeg ik een mailtje met de mededeling dat mijn bestelling was verzonden aan mij en vandaag vond ik een briefje in de bus.
Ik was er niet en dus zou de bestelling morgen op hetzelfde tijdstip worden aangeboden.
Jammer, dan zal ik er ook niet zijn.
ojuist gaat de bel.
'Goedenavond, TNT hier. Ik was er vanmiddag al, maar u was er niet, dus daarom probeer ik het nu nog even.'
Via de intercom laat ik de jongen beneden binnen.
-Dat is lief van je, zeg ik blij.
'Ach weet u, als ik het morgen probeer bent u er waarschijnlijk ook niet, dus dan kan ik het beter nu nog maar even proberen.'
Daar kan ik nou blij van worden.
|
|
|
|
|
|
chreef ik niet in 